Bredagora

Vorige week stond ik ineens voor de klas om een inspiratiesessie programmeren te geven bij Bredagora, met een kleine game waarin de leerlingen mochten sleutelen.

Mijn eigen eerste programmeeropdracht was ooit om een simpele game in Java te maken. Een raketje dat asteroïden kapotschiet. Natuurlijk schoot ik volledig door en bouwde ik er lokale co-op, power-ups en een willekeurig gegenereerde sterrenhemel bij. Niemand had erom gevraagd. Ik vond het gewoon leuk om te bouwen.

Dat gevoel wilde ik op de een of andere manier doorgeven.

Binnen no-time hadden een paar leerlingen met AI een Minecraft mod van de game gemaakt. Anderen wilden precies weten wat het verschil is tussen =, == en ===. Twee totaal verschillende routes, maar dezelfde drijfveer: wat gebeurt er als ik hieraan draai?

Programmeren wordt vaak gezien als iets technisch en droogs. Maar het vraagt stiekem enorm veel creativiteit en nieuwsgierigheid. Je begint met een leeg scherm en een idee, en je bouwt tot het werkt. Of tot je doorschiet.

Dat laatste is meestal het leukste deel.