Rubberen eendjes

Er is een klassiek trucje onder developers: als je vastloopt, leg je je probleem uit aan een rubberen eend op je bureau. Hardop. Stap voor stap.

Negen van de tien keer schiet het antwoord je te binnen.

Niet omdat die eend zo geniaal is. Maar omdat het hardop formuleren van een probleem je dwingt het te begrijpen. Vage aannames worden concreet. Gaten in je redenering worden zichtbaar. Ineens zie je wat je al die tijd over het hoofd had gezien.

Ik zie hetzelfde gebeuren in mijn eerste gesprekken met klanten.

Ze komen met een vraag. Meestal iets als “we willen een portaal” of “onze intake moet sneller.” En terwijl ze het uitleggen, terwijl ik doorvraag, verandert de vraag. Niet omdat ik zo geniaal ben. Maar omdat dingen voor het eerst hardop gezegd worden tegen iemand die er buiten staat. De eend hoeft niks te weten. Hij moet alleen luisteren.